جزئی از شهروندانی شدهاند که به حضورشان عادت و عادی از کنارشان میگذریم؛ گاه نگاهی دلسوزانه و گاه بیتفاوت؛ آنقدری که از یاد بردهایم در دنیای امروز حق هر کودکی، کودکی کردن است. کارشان نوعی “بردهداری نوین” محسوب میشود اما در عین حال برای منع کارشان، قانون و سن و سال تعیین کردهاند؛ جنس قانونشان هم همان جنسی است که میگوید به کار گرفتن افراد کمتر از ۱۵ سال ممنوع! اما نیروهایی هستند “ارزان قیمت” که به ناچار و اغلب از روی فقر به کار در خیابان پناه آورده و در جستجوی «امنیت»، ماندن در خیابان را به کار در کارگاه ترجیح میدهند.